Opis pracy

Stary obraz z motywem stogów siana, olej na płótnie, zapewne z przełomu XIX i XX wieku. Ze względu na spory format, delikatność i subiektywność zdjeć i ich oceny tylko odbiór osobisty, obrazów i innych antyków nie wysyłam. Zakładam, że ze wzgledu na nawiązanie do nowego stylu - impresjonizmu oraz do tematyki - cykl Moneta ze stogami siana, jest to końcowka XIX wieku. Sygnowany Michał Gorskin-Wywiórski. Sygnatura rozpoznana przez konserwatora sztuki, który miał bezpośrednio do czynienia z konserwacją prac tego dość płodnego autora, między innymi z tą techniką, formatem, technikaliami oraz zmiennym w czasie i w zależności od kategorii pracy autografem. Tu być może mamy do czynienia z jakimś eksperymentem, wprawką w dziedzinie stylu, próbą. Natomiast po czasie autor namalował podobny motyw w większym formacie, ale już w swoim dominującym stylu, do którego go oficjalnie przypisano, czyli obraz realistyczny. W każdym razie poza dużymi obrazami w tradycyjnym stylu w dorobku autora można znaleźć też szerego takich esperymentalnych prac, które być nie powstawaly na rynek, na zamówienie, ale byly raczej spełnieniem jego prywatych potrzeb artystycznych. Sam Wywiórski to encyklopedycznie polski realista, pejzażysta, marynista, obracający się w środowisku twórczym Malczewskiego, Kossaka, Fałata, czyli ścisłej polskiej czołówki artystycznej przełomu wieków. Ale ów realista wielokrotnie dawał dowody otwartości na owe eksperymenty, rezygnował z zaszufladkowania. Tu mamy szczególnie ciekawy przypadek. Pośrednio mamy tu do czynienia niemal bezpośrednio z takim mini Monetem. Przede wszystkim Wywiórski bywał w Paryżu, emigracyjny twórca był również członkiem europejskiej bohemy artystycznej. Zatem te stogi siana są zapewne bezpośrednim odbiciem z siatkówki jego oka pierwowzoru na żywo bezpośrednio po powstaniu stogów Moneta, bo wówczas nie bylo innego sposobu na zapoznanie się z dziełem, nie bylo zdjęć, kolorowych reprodukcji w prasie. Pytanie tylko, czy zapoznanie nastąpiło już po nabraniu pewnej popularnksci przez styl, kiedy był już obiektem szerszej dyskusji, czy jeszcze, kiedy ten nowy trend pozostawał w artystycznych katakumbach i był jeszcze obiektem eksperymentu wąskiego grona orginałów. Ba, być może Wywiórski miał okazję obracać się również bezpośrednio w środowisku Moneta. Być może obraz Wywiórskiego znalazł się z kolei na siatkówce oka samego Moneta i podlegał jego ocenie. Szczerej: Wywiórski, daj sobie spokój z impresjonjzmem i wracaj do swoich jeleni na rykowisku. Nieszczerej: Wow, toż to jest konkurencją, trzeba ją zniechęcić do dalszych prac, bo jeszcze mnie przyćmi. Ba, a co jeśli to Monet skopiował Wywiórskiego i ten obraz jest protoplastą calego stylu, tylko jego autor został wprowadzony w bład, że nie tylko on, ale też jego spadkobiercy będą żyć w biedzie, jeśli będzie zajmował się głupim nowoczesnym pomysłem:) Pomysłem następnie podkradzionym przez przez Moneta:) Oczywiście ostanie zdania z przymrużeniem oka, ale ten obraz istotnie daje podstawy do tworzenia takich karkołomnych anegdot z epoki. Ja zakładam, że Wywiórski został przy realizmie z przyziemnych powodów. Utrzymywał się z tego, był popularny choćby na statecznym niemieckim rynku mieszczańskim, gdzie istotnie impresjonizm w swoich początkach mógł być postrzegany jako coś niepoważnego, coś dla ówczesnych hipserow, a nie statecznych ludzi chcących przyzwoicie wyposażyć swoje konserwatywne domy. Zatem nie był to początkwo stylu do zmonetyzowania, a coś dla twórców przymierających głodem. Natomiast niezależnie od genezy powstania jest to ciekawostka, która śmiało mogłaby być elementem wystawy historii polskiego impresjonizmu w zakladce: początki, wprawki, eksperymenty, oceny perspektyw. W każdym razie jeśli kogoś przez zupełny przypadek nie stać na orginał Moneta bo całą sumę - 500 milionów złotych - wydał na wakacje nad polskim morzem, to ma szansę obcować z nim pośrednio za pomocą tego obrazu. I rozmyślać sobie przy francuskim winie tej samej marki co lata temu podczas polsko-fracuskiej libacji w Paryżu… A może chłopaki się spili w tym Paryżu, Monet machnął w pijackiej wizji ten obrazek, zostawił u Wywiórskiego, a ten się tylko podpisał na gotowym, sprzedał i zapomniał, bo potrzebował szgbko pigułek na kaca:) Oczywiście wszytko to żarty, natomiast o ile na rynku pojawiają się nie tylko wielkie formatowo obrazy ale i "obrazki" płodnego Wywiórskiego, to ten na tle innych tematycznie neutralnych jest na swój sposób wyjątkowy. Jest niewątpliwe anegtotogenny. Daje szansę na impresje nie tylko na płótnie ale i w wyobraźni, szanse do tworzenia takich samakowitych szalonych anegdotek.